Rak prostaty

ak pRak prostaty to nowotwór złośliwy, który rozwija się w męskim gruczole krokowym. Jest to jeden z najczęściej występujących nowotworów – obecnie szacuje się, że jest drugim pod względem częstotliwości występowania (zaraz po nowotworze płuc). Niepokojące jest to, iż liczba zachorowań na nowotwór prostaty stale się zwiększa – według statystyk co roku jest ich o około 2,5% więcej niż w roku poprzednim. I chociaż ten typ nowotworu dotyka sedna męskości, to przez wielu mężczyzn bywa lekceważony. A jedynie wczesne rozpoznanie choroby daje szansę na całkowite wyleczenie.

Rak prostaty – przyczyny i objawy

Nowotwór prostaty rozwija się bardzo powoli – w niektórych przypadkach od pojawienia się pierwszych komórek rakowych do wystąpienia objawów chorobowych może minąć nawet kilkanaście lat.

Początkowo jest ograniczony jedynie do stercza, jednak z czasem następuje przerzut do tkanek otaczających gruczoł krokowy oraz do innych narządów. Dokładne przyczyny jego rozwoju nie są znane – najczęściej mówi się o czynnikach genetycznych i starszym wieku. Najbardziej zagrożone osoby to te, które ukończyły 50 rok życia i posiadają krewnych pierwszego stopnia, chorujących na nowotwór prostaty.

Rak prostaty przez dłuższy okres czasu może rozwijać się w sposób bezobjawowy. W miarę jego rozwoju zaczynają pojawiać się pewne symptomy, których nie wolno lekceważyć. Są to:

  • częste oddawanie moczu (także w nocy),
  • trudności w oddawaniu moczu,
  • nieprzyjemne wrażenie, iż pęcherz nie został opróżniony w całości,
  • krwiomocz,
  • bóle w podbrzuszu,
  • ból podczas oddawania moczu,
  • zaburzenia wzwodu,
  • nietrzymanie moczu,
  • bóle oraz krwawienia z odbytu,
  • krew w spermie,
  • bóle w okolicach krocza.

W miarę powiększania się guza, może nastąpić zastój moczu w pęcherzu, co prowadzi do niewydolności nerek. W zaawansowanej formie raka prostaty, gdy dochodzi już do przerzutów, dodatkowe objawy to ból kości, porażenie kończyn, dolegliwości bólowe w okolicy kręgosłupa lędźwiowego, powiększenie węzłów chłonnych oraz ogólne wyniszczenie nowotworowe.

Diagnostyka i leczenie raka prostaty

Podstawowymi metodami stosowanymi w rozpoznawaniu raka prostaty są: wywiad lekarski, badanie per rectum, określenie PSA w surowicy krwi oraz badanie ultrasonograficzne.

Pierwszym krokiem w rozpoznawaniu choroby jest wywiad lekarski, który może być pomocny w diagnostyce. Jednak objawy raka prostaty często są tak niejednoznaczne, że lekarz powinien przeprowadzić dodatkowe badania:

  • badanie per rectum, czyli badanie stercza przez odbytnicę, które pozwala ocenić wielkość gruczołu krokowego,
  • badanie krwi w celu określenia stężenia antygenu PSA, który jest charakterystyczny dla tego typu nowotworu,
  • ultrasonografia przezodbytnicza, podczas której dodatkowo przeprowadza się biopsję stercza.

Zabieg biopsji pozwala nie tylko na wykrycie raka prostaty, ale także na określenie jego rozległości i złośliwości. Dokładna diagnoza pozwoli na podjęcie odpowiednich kroków leczenia.

Leczenie raka prostaty

Leczenie raka prostaty zależy od wieku pacjenta, stopnia zaawansowania choroby oraz oceny ryzyka. Podstawowe metody leczenia to:

  • leczenie chirurgiczne, które polega na wycięciu prostaty wraz z pęcherzykami nasiennymi i węzłami chłonnymi miednicy,
  • napromienianie stercza,
  • radioterapia.

W niektórych przypadkach jedynym sposobem na szansę wyleczenia jest chirurgiczne usunięcie jąder lub podawanie leków obniżających produkcje testosteronu.

Warunkiem wyleczenia raka prostaty jest jego wczesne wykrycie. Dlatego tak istotne jest regularne poddawanie się badaniom, zwłaszcza po ukończeniu 50 roku życia.